Karagenan pripada grupi sulfatnih polisaharida. Dobiva iz jestivih crvenih morskih algi i koristi kao dodatak u prehrambenim proizvodima za zgrušnjavanje i na delkaraciji se označava oznakom E407. Karagenan je neprobavljiva tvar koju naš organizam ne razlaže na druge hemijske spojeve. Shodno tome, izlučuje se iz organizma u nepromijenjenom obliku, a klasificiran je kao prehrambeno vlakno. Kao aditiv se koristi još od polovine dvadesetog stoljeća.

Ukoliko se date na istraživanje, pronaći ćete veliki broj članaka o ovom aditivu zasnovanih na netačno protumačenim informacijama. Sve tvrdnje najvjerovatnije proizilaze iz članka objavljenog 17.6.2017. na portalu “Slobodna Dalmacija”.
U tom članku stoji informacija da karagenan, iako se često upotrebljava u hrani koja ima organsku ili "zdravu" naljpenicu, može uzrokovati rak, ulceracije i neoplazme, a da je posebno opasan za probavni trakt male djece. Također, navode se stručni radovi u kojima je, navodno, sve to istraženo i navedeno.
Nedoumice i netačne informacije sve dolaze od jednog uzroka: pogrešno tumačenje radova o degradiranom karagenanu (poligenanu) i običnom, rafiniranom ili polurafiniranom karagenanu koji je ustvari aditiv. Poligenan je nešto sasvim drugo.
On se također dobiva iz crvenih algi, ali drugačijom metodom, i to je upravo sastojak o kojem ovi online članci zapravo govore. Poligenan se koristi u radiološkoj dijagnostici probavnog trakta i prije je nosio naziv „degradirani karagenan“, ali je naziv promijenjen upravo zbog toga što je sličnost izazivala konfuziju i pogrešan utisak da se radi o istoj supstanci. No, ove dvije tvari nisu iste.

Poligenan nije prehrambeni aditiv i klasifikovan oznakom “B2” po skali kancerogenosti tvari od WHO, što znači da postoji mogućnost da uzrokuje rak kod ljudi. Sam Karagenan nosi oznaku “3”, što znači da nije klasificiran kao mogući kancerogen - tačnije, da ga još uvijek nije moguće klasifikovati.

EFSA (Evropska komisija za sigurnost hrane), je 2015. godine vršila ponovnu evaluaciju bezbjednosti ovog i drugih aditiva koji su odobreni u EU prije 2009. godine. Te iste godine je upućen poziv vladama, univerzitetima i drugim naučnim i istraživačkim institucijama, da do kraja 2015. godine dostave podatke koje imaju o emulgatorima, kojima pripada i E407. Pretragom stranice EFSA može se utvrditi da su nakon toga ponovno klasifikovani neki od ovih aditiva, kao što je agar, dok za karagenan nije bilo novih informacija, to jest nije urađena nikakva nova klasifikacija ovog aditiva koja bi ukazala da su promijenjeni raniji zaključci o bezbjednosti karagenana.

Dizanje panike zbog aditiva E407 zasnovano je, na pogrešnom shvatanju razlika između karagenana i poligenana. Prvi, o kojem ovaj članak govori, je klasifikovan kao bezbjedan za ishranu. Na drugu ruku, poligenan se uopće ne koristi u ishrani i označen je kao kao “vjerovatno kancerogen za ljude”. Izjednačavanje ove dvije supstance je pogrešno, a za tvrdnje da poligenan može nastati procesom varenja, to jest razgradnjom karagenana, nigdje nije ponuđen dokaz, niti su iste naučno potvrđene.