Istočno indijska kompanija, je kompanija koja je osnovana 1600. putem kraljevskog dekreta jedna je od preteča modernih kapitalističkih privrednih društava. Kompanija je osnovana sa ciljem eksploatacije razmjene dobara između Indije koja je bila kontrolisana od strane britanske krune i ostatka Evrope. Naime glavni čelnici razmjene dobara sa Indijom do 1588. su bili Portugal i Španija, međutim nakon potpunog kolapsa i ogromne pobjede Engleske nad španskom armadom, u spomenutoj godini, monopol nad razmjenom pada u ruke engleske krune. Kompanije se od tog trenutka bavi razmjenom začina koji je bio izuzetno cijenjena roba u Evropi te kojim je Indija bila izuzetno bogata.

U svojoj dugoj historiji kompanija je bila jedan od najvećih katalizatora britanskog imperijalizma u cijeloj Aziji, te jedan od najvažnijih političkih aktera u svijetu. Najveća prepreka za potpunu dominaciju nad razmjenom dobara je predstavljala Nizozemska kontrola nad današnjim teritoriju Indonezije koja je u tom trenutku prognala čelnike britanske istočno-indijske kompanije sa svojih prostora. Međutim nakon pobjede kompanije nad Portugalom u Indiji su uspjeli da dobiju koncesije za trgovinu sa Mugalskim carstvom.

Nakon aktualizacije svile njihovo područje djelovanja se proširilo i na Perzijski gulf. Važno je napomenuti da je kompanija učestvovala u trgovini roblja te sama koristila roblje u svojim tvornicama. Većina robova je bila iz Afrike posebno sa prostora današnjeg Mozambika i Angole. Međutim, možda, najbolji pokazatelj surovosti bezakonja, te apsolutnog uvjerenja u nadmoć evropskih naroda, te smatranja svih ostalih naroda „nižom klasom“ uviđamo kroz prvi Opijumski rat. Naime Evropa je postala zainteresirana za čaj te samim time potreba za istim je skočila, potreba za čajem kojim je bila bogata Kina. Kompanija kako bi ostvarila što veću mogućnost razmjene sa Kinom te kako bi finansirala svoje troškove koji su dolazili sa osiguravanjem čaja, kompanija se počinje baviti ilegalnom trgovinom opijuma u Kini. Naime ilegalnim putem preko Indije u tadašnju Kinu, koja je bila kontrolisana od strane cara iz dinastije Quin, dolazile su ogromne količine opijuma koji je proizveo zavisnost kod naroda u Kini što je stvaralo u konačnici velike probleme samoj Kini. Kako bi se borili protiv toga kineske vlasti su nastojale da unište liniju dotoka opijuma što je dovelo do prvog Opijumskog rata. Naime, Kina koja je pokušala da se bori sa ogromnom epidemijom zavisnosti svoga naroda od opijuma koji je ilegalnim putem došao u Kinu nailazi na snažno uplitanje britanske krune odnosno britanske istočno-indijske kompanije što dovodi do rata. Dinastija Quin gubi i prvi i drugi Opijumski rat te je prinuđena da nakon gubitka u drugom da određeni dio svoje teritorije Francuskoj i Britaniji.

Postavlja se pitanje, da li ovakvo iskorištavanje drugih, na najsuroviji način, postoji i danas? Da li se u nastojanju potpunog liberalizma, koji dobija ponovo svoj zamah rastom desnice globalno, stvaraju uslovi za nehumanost? Da li je globalno društvo dovoljno humano da ne dozvoli iste stvari koje je tad dozvolilo? Međutim, nažalost nakon dešavanja u Palestini postavlja se pitanje da li je globalno društvo ikad uistinu postalo HUMANO.