Za sami početak, ukoliko po prvi put na mom Plenum profilu čitate nešto o Ku Klux Klanu, zamolio bih vas da se vratite nekoliko dana unazad i pročitate članak pod nazivom Ku Klux nacisti, s obzirom da je riječ o prvom dijelu ove priče o ovom klanu.

Nakon 1870. godine, u Americi se s rasnim manjinama nije moglo postupati onako kako su neki željeli, pa se tako Ku Klux Klan po prvi put raspada, i svi misle da je to kraj. Čak i kada je većina članova bila pohapšena, oni koji nisu uhapšeni osnivaju nove organizacije istog tipa pod nazivom Bijela liga i Liga crvenih košulja.


Međutim, dva događaja dovode do ponovnog rađanja Ku Klux Klana. Prvi od njih je izlazak filma pod nazivom Rađanje nacije, koji je snimio sin jednog od oficira Konfederacije. U tom filmu, tamnoputi ljudi su prikazani kao ubice, pljačkaši i silovatelji – prijetnja američkoj bijeloj rasi, dok je Ku Klux Klan predstavljen kao… Gavrilo Princip. Ono što je posebno zabrinjavajuće jeste činjenica da je ovaj film punio bioskope, a prikazan je čak i u Bijeloj kući. Američki predsjednik, tadašnji Woodrow Wilson, bio je potpuno oduševljen ovim filmom. Upravo tada su u filmu prvi put prikazani kostimi po kojima danas prepoznajemo članove Klana.


Drugi okidač desio se iste godine, kada je u jednoj američkoj fabrici ubijena djevojčica od 13 godina. Možda zvuči nevjerovatno, ali tada su djeca radila vrlo mlada. Glavni osumnjičeni za njeno ubistvo bio je njen poslodavac, Leo Frank, koji je imao jevrejsko porijeklo. Poznato je da su članovi Ku Klux Klana okrutni ne samo prema tamnoputim ljudima, već i prema svim drugim rasnim i nacionalnim manjinama. Na početku je osuđen na smrt, a kasnije mu je kazna smanjena na doživotni zatvor, što je izazvalo vrlo opasne i ekstremne reakcije među članovima Klana.

Kasnije se ispostavilo da Leo Frank uopšte nije bio ubica, nego domar, koji je bio čak tamnoput. Međutim, članovima Ku Klux Klana to nije bilo važno – njima je bilo bitno samo da se iživljavaju nad slabijima od sebe. Leo Frank je bio otet, brutalno mučen, i na kraju pogubljen. Ovaj zločin se inače navodi kao jedan od najsurovijih u istoriji Sjedinjenih Američkih Država.

Najpopularniji period Ku Klux Klana bio je od 1915. do 1940. godine, tokom kojeg su brojali čak preko pet miliona članova. U tom periodu, pored tamnoputih ljudi i Jevreja, članovi Ku Klux Klana usmjeravali su svoj teror i prema katolicima, komunistima, pa čak i prema ljudima koji su zagovarali Darvinovu teoriju evolucije. Villian Simons, tadašnji vođa Klana, smatra se odgovornim za uvođenje sektaških rituala nalik satanizmu, kakvi se praktikuju danas.

Naime, paljenjem krsta na Stom Klaininu, on je zapravo poslao poziv svima da se pridruže Ku Klux Klanu. Policajci, tužioci, sudije – svi navedeni pripadnici činili su dio Ku Klux Klana, odnosno bili su njegovi pristalice. Dakle, pored komunista i Jevreja, Ku Klux Klan bio je poznat i po tome što je mrzio slovenske narode, dok su Britanci uživali njihovu naklonost.

Ova cijela priča u velikoj mjeri podsjeća na nacističku ideologiju – od simbola do rituala u kojima se ugnjetava manjina, bilo da je riječ o nacionalnoj, vjerskoj ili rasnoj manjini. Iskreno rečeno, smatram da su i Adolf Hitler i Benito Mussolini nešto naučili od Ku Klux Klana i kasnije to sproveli u djelo.

Međutim, kako je Ku Klux Klanu došao kraj u XX vijeku? Okidač je bila jedna gospođa koja je opismenjavala tamnoputu djecu. Drugim riječima, Mač Oberholzer našla se na nišanu jednog od vođa Klana. Kidnapovali su je, mučili, pa čak i seksualno zlostavljali. Ona to više nije mogla podnositi, pa je na kraju odlučila oduzeti sebi život.

Sjedinjene Američke Države, 1944. godine – tokom Drugog svjetskog rata – šalju Poresnu inspekciju na Ku Klux Klan, čime dolazi do njegovog djelimičnog gašenja. Ipak, pored toga, tih godina na jugu Amerike, crni i tamnoputi ljudi imali su odvojene toalete, hotele, škole i restorane – bili su maksimalno odvojeni od bijelaca.

Prvog decembra 1955. Ku Klux Klan ponovo se aktivira, a sve je počelo kada je Afrikanka po imenu Rosa Parks odbila ustati bijelcu u autobusu. Tako je ponovno počeo njihov utjecaj i protesti protiv prava Afroamerikanaca. Međutim, tada Ku Klux Klan više nije bio jedinstvena organizacija, već skup različitih ekstremističkih i nacističkih grupa. I ništa se bitno nije promijenilo – dešavalo se pljačkanje, protjerivanje, ubijanje i apsolutni huliganizam.

Godine 1963. Ku Klux Klan je zvanično proglašen terorističkom grupom, nakon što su poslali bombu u jednu baptističku crkvu u kojoj su se okupili crnci. Tek 1965. godine tamnoputi ljudi u Sjedinjenim Američkim Državama dobili su ravnopravna prava s bijelim ljudima, uključujući pravo glasa na izborima. Tako su tokom 1970-ih i 1980-ih godina članovi ove sekte izgubili otprilike trećinu svoje brojnosti.

Zabilježen je i incident u Alabami, kada su, kao osvetu za oslobađajuću presudu crncu optuženom za ubistvo bijelog policajca, odlučili nasumično ubiti jednog crnca. Ovo je učinjeno na način da poruka bude upečatljiva – po njihovom shvatanju, budući da je crnac koji je ubio bijelog policajca oslobođen, oni su u znak osvete ubili jednog nasumičnog Afroamerikanca. Međutim, majka žrtve odlučila je tražiti pravdu do kraja, i nekoliko godina kasnije sud je naložio da ova organizacija isplati ogromnu svotu novca, čime je djelimično ugašen Ku Klux Klan.

Ipak, da li oni postoje danas, u 21. vijeku i 2025. godini? Da, postoje. Više o tome saznat ćete uskoro.