Termin ''Movie Brats'' odnosi se na drugu generaciju američkih reditelja koja se pojavila 1960-ih i 1970-ih, a koja je značajno promenila Hollywood. Ovi autori odrastali su uz filmove, što je uticalo na njihov filmski jezik i estetske preferencije. Za razliku od prve generacije, kojoj pripada Sidney Lumet, koja je više radila unutar klasičnih struktura i književnih predložaka, Movie Brats nisu se oslanjali na književnost. Umjesto toga, inspiraciju su crpili iz popularnog filma, pa čak i eksploatacijskih žanrova, i razvili su originalan vizuelni i narativni stil.

Odrasli su uz filmove i imali su pristup filmskim školama, što im je omogućilo tehničku ekspertizu. Takođe, film im je bio dostupniji kroz kino, videoteke i društveno dijeljenje autora i naslova među vršnjacima. Rani uspesi Francisa Forda Coppole i Georgea Lucasa otvorili su vrata ostatku generacije, dok je Coppola svojim filmom ''Kum'' postavio nove standarde. Prva scena ''Kuma'' već unutar kadra jasno pokazuje ton i tematiku filma, a Coppola koristi različite elemente filmskog jezika, uključujući duge kadrove i paralelnu montažu, naročito u legendarnom prizoru baptizma, koji spaja različite narativne linije i simboliku.

Movie Brats često su počinjali u B-filmovima; Coppola je, na primer, dobio prvu priliku od Roger Cormana, a Steven Spielberg, iako iznimno uspješan, je jedini od njih stalno radio i za televiziju. Njihova dela, poput ''The Conversation'', ističu zvuk kao glavno narativno sredstvo, demonstrirajući kako filmski jezik može biti samostalno sredstvo izraza, neovisno od književnih predložaka. Ova generacija je, dakle, transformisala Hollywood, uvela autorski pristup i redefinisala granice popularnog filma, često izazivajući konvencionalni studio sistem.