Nebojša Glogovac (rođen 30. avgusta 1969. u Trebinju, preminuo 9. februara 2018. u Beogradu) bio je jedan od najtalentovanijih i najcenjenijih glumaca sa prostora bivše Jugoslavije.

Odrastao je u Pančevu, gdje je završio gimnaziju, a potom diplomirao glumu na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, u klasi profesora Vladimira Jevtovića. Njegov dar za glumu, prirodnost i sposobnost da u svaku ulogu unese duboku emociju, učinili su ga jednim od najprepoznatljivijih lica domaćeg filma i teatra.

Proslavio se ulogama u filmovima i serijama kao što su “Ubistvo s predumišljajem”, “Bure baruta”, “Klopka”, “Hadži-Trifunov vozd”, “Krugovi”, te u serijama “Porodično blago”, “Moj rođak sa sela”, i “Otvorena vrata”. Bio je i stalni član Jugoslovenskog dramskog pozorišta, gdje je ostvario brojne antologijske uloge.

Glogovac je bio poznat po tome što nikada nije pristajao na površnost — svaku ulogu je gradio sa ogromnim poštovanjem prema profesiji i publici. Njegova prerana smrt ostavila je veliku prazninu u srpskoj i regionalnoj kulturi.

Nebojša Glogovac bio je jedan od najvećih glumaca sa ovih prostora — čovjek koji je svaku ulogu pretvarao u istinu, a svaku riječ u emociju. Poznat je po tome da je bio veliki navijač beogradske Crvene zvezde, ali i po mnogim izjavama koje su ostale upamćene zbog iskrenosti i duhovitosti.



Moja omiljena njegova rečenica bila je ona iz jednog intervjua, kada su ga pitali zašto treba otići u Trebinje, a on je odgovorio — „Zbog Bileće.“
Tim odgovorom najbolje je opisao svoj humor, ali i hercegovački duh koji je uvijek nosio sa sobom — ponosno, toplo i jednostavno.

Koliko je bio plemenit kao čovjek, potvrđuje i činjenica da je nakon bombardovanja 1999. godine pristao da igra u kultnom filmu „Nebeska udica“ — potpuno bez honorara. To je uradio iz poštovanja prema temi filma, prema ljudima i prema vremenu u kojem je živio.


Dan-danas Hercegovina čuva Nebojšu Glogovca, jer kulturni centar u Nevesinju nosi njegovo ime — kao trajni podsjetnik na glumca koji je zadužio umjetnost, ali i sve nas.