Nakon historijske triplete godinu ranije pod vodstvom José Mourinha, mnogi su očekivali pad.
Mourinho je otišao u madridski Real, svlačionica je ostala bez čovjeka koji je od veterana napravio ratnike, a na klupu je stigao Rafa Benitez.
Ipak, Inter je idalje imao auru evropskog prvaka, tim koji je znao pobjeđivati čak i kad nije igrao baš najbolje.
U Serii A završili su kao viceprvaci iza Milana, čime je prekinuta dominacija Intera od pet uzastopnih titula prvaka Italije.
Statistika lige: 38 utakmica - 23 pobjede - 7 remija - 8 poraza - Gol razlika 69:42 - 76 bodova.


Okosnicu tima činili su sada već i kultni : Javier Zanetti, Diego Milito, Wesley Sneijder, Samuel Eto'o, Maicon, Lucio, Esteban Cambiasso, Thiago Motta, Dejan Stanković
Eto'o je igrao sezonu života i završio sa 37 pogodaka u svim takmičenjima.

Evropski put za Inter je plbio nešto posebno.
Kao branitelj naslova, Inter je idalje ulazio u Ligu šampiona sa velikom dozom respekta.

Grupnu fazu prošli su ispred Tottenhama, Twentea i Werder Bremena.

U osmini finala došao je epski dvomeč protiv Bayerna iz Munchena, bila je to repriza finala iz 2010.
Nakon poraza od 1 : 0 na Giuseppe Meazzi, Inter je u Minhenu napravio jednu od najluđih evropskih noći tog perioda i pobijedio 3:2 golom Pandeva u samoj završnici, ujedno to je bio posljednji veliki evropski trenutak te generacije.
U četvrtfinalu ih je zaustavila nezgodna ekipa iz Gelzenkirhena, FC Schalke 04, što je tada predstavljalo veliko iznenađenje.
Inter je primio čak pet golova na Meazzi u porazu 5 : 2, a njemački klub ukupno prošao dalje sa 7 : 3.

Inter sezonu nije završio bez trofeja, iako nisu odbranili Scudetto niti Ligu šampiona.
Inter je osvojio Super Kup Italije, Kup Italije kao i FIFino klupsko prvenstvo te sezone.
A svi mi koji smo skupljali sličice za album Lige šampiona iz te sezone, sjećamo se ćelavog Cambiassa koji je iskakao iz svakog paketića.