Svetozar Ćorović, jedna od najvažnijih mostarskih ličnosti onog vremena, rođen je 28. maja 1875. godine u gradu Mostaru, koji je tada bio pod okvirom Osmanskog carstva, a preminio je vrlo mlad, odnosno sa samo 43 godine, 17. aprila 1919. godine, u svom rodnom Mostaru, pod okvirom Kraljevine Jugoslavije.

U Mostaru završava srednju trgovačku školu i, bez obzira na činjenicu da nije bio visoko obrazovan, predstavljao je jednu od najvažnijih tačaka mostarske kulture. Naime, Svetozar Ćorović poznat je kao veliki pisac, preciznije — prozni pisac, koji je u svojim pripovijetkama, romanima i dramama opisivao život u Hercegovini te ljude svih vjera i narodnosti. Možemo reći da su njegova djela nadahnuta Mostarom i Hercegovinom, a njegovi protagonisti dolaze i iz visokog i iz niskog staleža.

Zajedno s Trebinjcem Jovanom Dučićem i Mostarcem Aleksom Šantićem, smatra se kultnom trojkom hercegovačke kulture i književnosti. Svjedočio je brojnim događajima i posljedicama koje su obilježile kraj 19. i početak 20. vijeka. U njegovim djelima prisutna su živa sjećanja na hercegovački ustanak iz 1882. godine, na nacionalni kulturni pokret Mostarske omladine krajem 90-ih godina 19. vijeka, na nasilnu aneksiju Bosne i Hercegovine 1908. godine, Balkanske ratove 1912. te početak Prvog svjetskog rata 1914. godine. Svi ti događaji u njegovim djelima prikazani su kroz lične, često intimne spoznaje i sudbine običnih ljudi.

Od 1887. godine objavljivao je svoje radove u raznim časopisima, kao što su Golub, Neven, Bosanska vila, Luča, Otadžbina, Zora i Brankovo kolo. Bio je i aktivan član srpskog mostarskog društva ‘Gusle’. Na književno-kulturnom polju djelovao je izuzetno predano i svestrano. Tokom aneksione krize 1908. godine bio je prinuđen da izbjegne u Italiju. Godine 1910. izabran je za poslanika u Bosanskom saboru, a po izbijanju rata 1914. godine uhapšen je i odveden kao talac. Nakon toga mobilisan je i kao vojnik poslan u Mađarsku. Teško bolestan, vraćen je u Mostar 1917. godine, gdje ga je dočekao njegov brat Vladimir Ćorović, deset godina mlađi od njega, koji se bavio istorijom.

Pisao je izuzetno mnogo — objavio je desetak knjiga pripovjedaka, gotovo isto toliko romana, kao i nekoliko drama.
Neka od njegovih najpoznatijih književnih djela su Žanin Bapere Karantana iz 1905. godine i Stojan Mutikaša iz 1907. godine. Valja pomenuti i jedno vrlo značajno književno djelo pod nazivom Među svojima iz 1921. godine.

Od 1997. godine u Bosni i Hercegovini i Srbiji dodjeljuje se nagrada ‘Svetozar Ćorović’, dok se u opštini Bileća tradicionalno održavaju Ćorovićevi susreti pisaca.