Plavi orkestar je jedan od najpoznatijih i najuticajnijih pop-rok bendova sa prostora bivše Jugoslavije. Osnovan je 1983. godine u Sarajevu, a osnivač i frontmen je Saša Lošić – Loša, koji je u to vrijeme okupio prijatelje iz srednje škole i studija kako bi stvorili bend. Uz njega su stalni članovi bili Pjer Žalica, Samir Ćeramida i Adis “Ćera II” Zvekić, a kasnije su kroz bend prošli i drugi muzičari.

Njihov prvi album, “Soldatski bal” (1985), doživio je ogroman uspjeh i prodat je u više od pola miliona primjeraka, čime su odmah stekli status jednog od najpopularnijih bendova osamdesetih. Na tom albumu nalaze se hitovi poput “Suada”, “Bolje biti pijan nego star”, “Kad mi kažeš paša”, koji su i danas evergrini.

Nakon toga slijedi album “Smrt fašizmu” (1986), koji je dodatno učvrstio njihovu popularnost. Tokom kasnih osamdesetih i ranih devedesetih, Plavi orkestar je slovio za „balkanske Beatlese“ – njihovi koncerti su bili rasprodati širom Jugoslavije, a pjesme su imale ogromnu radijsku rotaciju.

Početkom rata 1992. godine bend prekida rad, a članovi odlaze na različite strane. Nakon nekoliko godina pauze, vraćaju se na scenu sa albumom “LongPlay” (1998), a kasnije i sa albumima poput “Infinity” (1999) i “Sedam” (2012). Nastavili su nastupati i okupljati publiku širom Balkana, njegujući svoj prepoznatljivi stil koji kombinuje pop-rok, sevdah i elemente folklora.

Do danas, Plavi orkestar važi za bend koji je obilježio mladost mnogih generacija, a njihove pjesme se i dalje pjevaju na svadbama, proslavama i koncertima. Karakterističan su spoj sentimentalnosti, šarma i vedrog duha, što ih je učinilo jednim od simbola jugoslovenske pop-kulture.