Henri Julien Felix Rousseau (21. maja 1844. - 2. septembra 1910.) bio je francuski
postimpresionistički slikar na naivni ili primitivni način. Poznat je i kao Le Douanier
(carinik) po mjestu zaposlenja. Ismijavan tokom svog života, postao je poznat kao
samouki genije čija su djela visokog umjetničkog kvaliteta. U srednjoj školi nije se
isticao u nekim predmetima, ali je osvajao nagrade za crtanje i muziku.
Iako je imao ambicije da postane poznati akademski slikar, Rousseau je umjesto toga
postao virtualna suprotnost: suštinski "naivni" umjetnik. Uglavnom samouk,
Rousseau je razvio stil koji je dokazuje njegov nedostatak akademske obuke, sa
svojim odsustvom ispravnih proporcija, perspektive u jednoj tački i upotrebom
oštrih, često neprirodnih boja. Takve karakteristike rezultirale su opsežom djela
prožetom osjećajem misterije i ekscentričnosti.
Mnogi rani gledaoci njegovog rada ismijavali su neupućeni i idiosinkratični karakter
Rusoove umjetnosti, a jedan pariski novinar je nezaboravno napisao da "Monsieur
Rousseau slika sa nogama sa zatvorenim očima". Ipak, ova kvaliteta je odjeknula kod
modernih umjetnika poput Picassa, koji je u Rousseauovom djelu vidio uzor za
iskrenost i direktnost kojoj su težili u vlastitom radu, crpeći inspiraciju iz afričkih
plemenskih maski i drugih "primitivnih" i tradicionalnih umjetničkih oblika.


Uzimajući u obzir umjetnikov nedostatak akademskog obrazovanja, te vještine u
prikazivanju osnovnih likovnih elemenata, stvara se jako interesatna simbioza
umjetnosti i blago primitivnim pristupom istoj. Umjetnikov način prikazivanje stvorio
je određeno čuđenje, misteriju i jako mističan doživljaj, koristeći se paletom koja
sadrži mnogo hladnih tonova.
Sama estetika kao nauka, smatra da djelo ne mora biti lijepo, da nešto što je
smatrano “ružnim” može pružiti veći intenzitet osjećaja. Rousseau je u svom načinu
slikanja uspio stvoriti specifičan osjećaj čuđenja, intrige I misterije. Način na koji je
umjetnik prikazivao perspektivu, aktere, ostale likovne elemente, pa čak I tematika
kojom se umjetnik bavio, služilo je kao temelj raznim umjetnicima i novim
umjetničkim pokretima koji se javljaju nakon Rousseau-a.
Način na koji je Rousseau slikao figure ,te ih prikazivao plošno, jarkim bojama koje
nisu prisutne u prirodi, služilo je kao temelj novog pokreta u umjetnosti Fovizma.
Dok njegova tematika, apsurdni prikazi služe kao ideja novog pokreta nadrealizma.