Šetajući banjalučkim naseljima Čaire i Hiseta (danas Kočićev vijenac), posmatrajući urbanističku torturu koju grad trpi zarad interesa srpskih tajkuna, naišli smo na staro razrušeno muslimansko groblje. Što je zastrašujuće ovo groblje, gdje se još nalaze pokopani, brojnim banjalučanima nepoznati muslimani, predmet je urbanističke gradnje i razrušavanja. Tako se vide raskopani spomenici, kao i grobovi i ostaci temelja jedne stare banjalučke Šarene džamije. Ono što je gotovo zaboravljeno je da je prije nekoliko godina dio ovog groblja prodat od strane bivšeg banjalučkog muftije Osmana Kozlića, bivšeg predsjednika Izvršnog odbora medžlisa Islamske zajednice Almira Hodžića i glavnog imama Muhameda Spahića banjalučkoj firmi Sintex koja je tu napravila stambeni objekat sa poslovnim prostorom u kome se nalazi market. Stanovnici koji žive u ovoj zgradi ili nemaju pojma da žive na kostima starih banjalučkih građana ili ih za to nije briga jer je riječ o muslimanima.

Kriminal težak oko 50 miliona KM nije stao na tome. Ranije ova firma kupila je niz parcela u ovom naselju gdje se nalazi muslimansko groblje koje je kasnije prodavala banjalučkim tajkunima. Jedan od njih je i investitor Brane Janković koji je ove grobove poravnao i napravio zgradu. Čini se da politika genocida nad Bošnjacima iz 90-ih na prostoru RS-a nije stala. Ona je dobila novo lice: udruženi kapitalistički zločinački poduhvat srpske buržoazije i muslimanskih vjerskih ''velikana''. Genocid nije samo u ubijanju živih ljudi nego i u brisanju sjećanja na mrtve. Imaju li Srbi pravo jaukati za srpskim grobovima koji se ruše na Kosovu kada oni učestvuju u rušenju muslimanskih grobova u Bosni?

Iako je u periodu od 2016. godine do danas napravljeno nekoliko tužbi o čemu je više puta govorila advokatica Jovana Kisin, nisu napravljeni nikakvi koraci da se ovo groblje očuva kao dio kulturne baštine i istorije. Tu i dalje stoji zgrada, kao i Moj market čijem vlasniku nije problem da zarađuje profit nad tuđim grobovima. U razgovoru sa prolaznicima, pogotovo mlađim, niko nije ni upoznat sa činjenicom da je ovdje nekada bilo groblje, dok starije generacije ćute. Tako su ćutali i 90-ih kada su im komšije ubijali četnički zlotvori.

O kakvom je groblju riječ? Riječ je o Hadži-Babinom haremu gdje se nalazila i Hadžibabina džamija iz 1617. godine. Na ovom groblju bili su pokopani brojni građani Banjaluke, kao i sam Hadži Husejn (Hadži-Babo) koji je ovu džamiju sagradio. Brojni grobovi bili su iz 16. i 17. vijeka, kao i grobovi šehida poznate bitke pod Banjalukom iz 1737. godine. Iako je džamija srušena 50-ih godina zarad veće planske urbanizacije grada, kao i sveopšte društvene sekularizacije i napretka, ovi grobovi ostali su kao simbol jednog vremena i kulturno dobro. Pritom, oni su od značaja za potomke ovih banjalučana. Ali, istorija, pogotovo ona nesrpska, ne interesuje banjalučku vlast, a čini se ni njene građane. U kulturi je srpskih nacionalista da brišu zajedničku istoriju drugih naroda u multietničkim sredinama, a u ovoj kulturi posebno mjesto ima profiterstvo stvoreno na izrabljivanju, krvi, zločinu i prekrajanju istorije. Možda je najžalosnije i ta činjenica što bošnjački narod u Banjaluci ne štite čak ni institucije bošnjačke buržoazije, što nam dodatno dokazuje da je razbijanje bosanskog multikulturalizma zajednička dogovorena osobina srpskih, hrvatskih i bošnjačkih ''velikana''.

Ali zato postoje pojedinci koji ne trpe nepravdu, a čiji zadatak mora biti udruživanje zarad suzbijanja nacionalističkog terora i kapitalističke diktature.