Besmrtni puk Republike Srpske ne postoji. Srpska trobojka bez petokrake bila je na strani fašizma, četnici su bili naoštreni nož fašizma pod vratom naroda, a 90-ih ova trobojka biće ukaljana krvlju nedužnog naroda u sprovedenom genocidu. Srbi partizani nisu bili nacionalisti, niti borci za nekakvu RS. Oni bi prvi pucali po njoj.
Svake godine na Dan pobjede nad fašizmom održava se Marš besmrtnog puka kada potomci partizanskih boraca hodaju Banjalukom sa fotografijama svojih predaka u rukama. I iz godine u godinu ovaj skup postajao je sve manje partizanski, a sve više četnički.
Umjesto zastava SFRJ, SKJ, srpa i čekića, dakle komunističkih simbola koji su vodili ustanak protiv fašizma, nosaju se zastave sa likom Isusa, Svetog Save, četiri S, srpske trobojke i svega ostalog protiv čega su se ovi partizani, a posebno partizani Bosanske Krajine, najviše Srbi, borili.
Pritom, pored Srba u partizanima Bosanske Krajine, a posebno u Banjaluci, bili su Hrvati i Bošnjaci. Trebamo li nabrojati Vahidu Maglajlić, Muhameda Kazaza, Kasima Hadžića, Josipa Mažara, Žarka Lastrića i druge?
Da stvar bude gora paroli marša dodato je i ime entiteta Republika Srpska, a jedan od koorganizatora je i SABNOR Republike Srpske koji se odvojio od svog izvornog SABNORa Bosne i Hercegovine. Po tome ispada da je Republika Srpska nekakav borac protiv fašizma, a u prošlom ratu radila je sve ono što su radili fašisti 41e.
Da je ovo propaganda jasno je iz poznavanja ideala partizanskog pokreta. Partizani su zagovarali jedinstvo svih radnih ljudi, RS zagovara jedinstvo srpskog naroda, partizani su zagovarali ravnopravnost svih naroda unutar zajedničke jugoslovenske zemlje, RS zagovara velikosrpski "srpski svet" i dominaciju jednog naroda nad drugim, partizani su zagovarali ravnopravnost svih vjera koje su podređene naučnom saznanju svijeta, RS daje prednost pravoslavnom hrišćanstvu kome je nauka služavka, partizani su zagovarali radničku demokratiju, RS zagovara diktaturu srpskih buržuja itd. i mogli bi do sutra nabrajati ove razlike.
Srpski nacionalisti koji su zajedno sa ustašama i drugim desničarima rušili socijalističku Jugoslaviju pod svaku cijenu žele da slažu i sebe i druge. Činjenica je da su nacionalni simboli bili na kraju stubovi fašizma, dok su komunistički jedini ostali kao brana fašističkom teroru.
A najžalosnije od svega je vidjeti ove male crve iz RSa kako se dodvoravaju Rusiji koja takođe slavi Dan pobjede, a po čijoj su velikoruskoj trobojci takođe pucali sovjetski partizani.
Gubitnici slave Dan pobjede! Zašto? Jer ih je strah da se opet zavijori crvena zastava.
