Termini Ljevica i Desnica nastali su tokom Francuske revolucije. Političke strane u Francuskoj bile su podijeljene na republikance s jedne i monarhiste i konzervativce s druge strane.
Liberali su podržavali revoluciju i ukidanje monarhije, dok su se monarhisti i konzervativci protivili istoj i podržavali tradicionalne institucije Starog poretka.

Sam naziv je nastao jer su liberali u Skupštini Generalnih staleža sjedili s lijeve strane predsjedničkog stola, a monarhisti s desne.

I desnica i ljevica, svaka na svojoj strani, okupljaju srodne političke partije i pokrete. Desnicu obično čine konzervativci, rojalisti i monarhisti (pristalice monarhističkog uređenja i neograničene kraljevske vlasti), zatim razni nacionalistički, fašistički, šovinistički i drugi slični pokreti. U ljevicu se, opet, ubrajaju reformisti (pristalice reformi društva), liberali („slobodnjaci”), demokrati, socijalisti, socijaldemokrati itd.

U parlamentarnim i demokratskim državama vlast se uspostavlja na slobodnim izborima, u kojima učestvuju političke stranke različitih orijentacija: od krajnje desnice, preko takozvanog centra, do krajnje ljevice.

Glavne razlike
Ljevičarske političke snage često prate progresivne politike i bore se za uvođenje reformi i promjenu društvenih odnosa,koji bi mogli povećati ravnopravnost i dovesti do veće socijalne jednakosti. Kada je u pitanju ekonomija, ljevičari se zalažu za veću intervenciju države i regulaciju tržišta, kao i veći porez za bogate. S vojnog aspekta, ljevičari su inače za smanjenje budžeta za oružje i vojsku, te veći fokus stavljaju na izgradnju i očuvanje diplomatskih odnosa. Kada su migranti u pitanju, ljevičari imaju otvorenije politike i bore se za integraciju migranata u društvo, te očuvanje njihovih ljudskih prava kroz svoje politike.
Pod političku desnicu spadaju konzervativne političke snage, koje su često i reakcionarne . Ove političke snage usmjerene su na očuvanje tradicionalnih vrijednosti, sa strogim zalaganjem za očuvanje nacionalnih i državnih interesa.Desničari se bore za zaštitu starog sistema i već uspostavljenih društvenih odnosa. Samim tim, desnica kao politička snaga je skeptična prema reformama i promjenama. S ekonomskog aspekta, desničari su za manje oporezivanje bogatih, te manju intervenciju države na tržište rada, a povećanje privatizacije, kako bi se povećao i ekonomski rast države. Kada je vojska u pitanju, desničarski stav je da je ona od ključnog značaja za očuvanja države, te veći budžet izdvajaju za vojsku i naoružanje. Migrantske politike desnice su često strožije i desničari se bore za očuvanje nacionalnih identiteta i vrijednosti, te su skeptični o socijalnim i ekonomskim posljedicama koje migracije mogu imati za državu.