11. jula, dok se u Potočarima klanjala dženaza žrtvama genocida, 9 500 kilometara dalje ulicama New Yorka defilovali su kamioni ukrašeni led panelima, a na njima lica i imena srpskih žrtava iz svih ratova tokom 20. vijeka. Tako je RS na sopstveni genocid odgovorila žalopojkom o sabranim srpskim mrtvacima.
Upoznajte srpska stradanja:
Memorijalni centar Republike Srpske organizovao je kampanju Upoznajte srpska stradanja sa ciljem da svijetsku javnost što podrobnije upozna sa mnogobrojnim srpskim žrtvama, počevši od onih iz Drugog svjetskog rata, preko ratova u Hrvatskoj i BiH, pa sve do vojnog sukoba na Kosovu.
Vlada Republike Srpske i Memorijalni centar odlučili su da počaste američku javnost, tačnije građane Velike jabuke sa porcijom propagandnih splačina, jer kako kaže direktor Memorijalnog centra - Denis Bojić, New York je glavni grad svijeta.
Tako su novcem građana, čija ukupna svota za ovu operaciju nije poznata, u glavnom gradu svijeta iznajmljeni crni kamioni sa led panelima na koje su projektovana imena i fotografije vaskolikih srpskih žrtava od vremena ustaškog genocida u Drugom svjetskom ratu do danas.
Srpske žrtve nisu problem. Ogavno proračunat i nadasve neljudski jeste termin realizacije kampanje, jer su kamioni kružili ulicama Manhattna upravo 10. i 11. jula u danima kada se obilježava godišnjica genocida u Srebrenici. Naravno da inostrani mediji i međunarodna javnost nisu poklonili mnogo pažnje ovoj kampanji, ali sama namjera i način egzekucije iste dovoljno govori o kulturi sjećanja o kojoj je sa profesionalnim ponosom govorio direktor Bojić. Da Memorijalni centar Republike Srpske baštini kulturu sjećanja, njegovi propagandisti znali bi da je 11. juli, rezolucijom Ujedinjenih nacija, namijenjem žrtvama srebreničkog genocida.
Međutim, Vlada RS neuspješno je pokušala da obmane domaću i svjetsku javnost, pa su se tako, rame uz rame, grob uz grob, kamion uz kamion našle stvarne žrtve ustaških, bošnjačkih i albanskih zločina, ali i agitatorske poruke režima Milorada Dodika. Na jednom od kamiona kružila je ulizivačka poruka namijenjan Amerikancima i zvaničnom Washingtonu:
Serb and Americans - Allies in two World Wars. (Srbi i Amerikanci - saveznici u dva Svjetska rata).
Upravo se zbog taktike dodvoravanja Bijeloj kući nisu potencirale žrtve NATO bombardovanja SR Jugoslavije i područja RS-a, koje je izvršeno tokom 1999. godine, jer očuvanje SNSD-a na vlast uz posredstvo američkih saveznika znatno je važnije od bilo koje srpske žrtve, a zašto kvariti politički dernek pričom o srpskoj čeljadi stradaloj zahvaljujući američkim projektilima. Zbog toga je prst u srpske dželate uperen upravo 10. i 11. jula, kada se tradicionalno obilježava i negira genocid u Srebrenici.
Srpska žrtva je, magičnim trikom Memorijalnog centra, postao i Nikola Tesla. Izumitelj i znanstvenik ili po srpski - naučnik, da bi ceo svet razumeo, vjerovatno je zadužio titulu žrtve posthumno, jer oteše krvožedni Hrvati lik i djelo jednog ličkog Srbina, kidnapovavši idemtitet čestitog soja serbskoga. Budući da se nisu mogli poslužiti samim Nikolom, kreatori kampanje upotrijebili su druge Tesle, Nikoline rođake stradale u doba NDH.
Eto vidiš vrli novi svijete, čovjeku koji nam je podario struju ustaše pobiše svu familiju, ali pošto Tesla to nije znao, znamo mi iz Memrijalnog centra, tačnije, sjetimo se toga onda kada nam zatreba.
Direktor Bojić, inače rođen u Bjelovaru, posebno je naglasio da su na svojoj stradalničkoj paradi kamioni prošli i pokraj sjedišta UN-a, te samim tim, iako to nije otvoreno spomenuo i pored obližnjeg parka u kojem se nalazi instalacija cvijeta Srebrenice.
Ukoliko sve žrtve zaslužuju istinu i poštovanje, kako glasi jedan od slogana u kampanji, zašto se u Republici Srpskoj šuti ili negira Srebrenica, Prijedor, Višegrad, Korićanske stijene, Omarska, Keraterm, Trnopolje ili Manjača? Po čemu se to ustaški logori razlikuju od vrsovskih?
Politika sebičnog izjednačavanja žrtava i ritualnog sapiranja savjesti pred svjetskom javnošću navela je vlast manjeg entiteta da baci narodna sredstva u vatru, ne bi li privoljela stanovnike planete Zemlje da makar malo obrate pažnju i na srpska stradanja.
Logika, ukoliko iste u postupcima Vlade RS-a uopšte i ima, potpuno je sumanuta, jer briga o sopstvenim žrtvama počinje sa priznavanjem sopstvenih žrtava. Svaki drugi pokušaj reklamiranja srpskih žrtava zlurado je neuspješan, sve dok se aktivno negiraju i nipidaštavaju bošnjačke, hrvatske i albanske žrtve.
Crni, njujorški kamioni nisu učinili nikakvu uslugu ni mrtvim, a ni živim Srbima, osim što su ih još jednom osramotili i to u prestonici svijeta.
