VDT pod hitno da pokrene krivični postupak protiv ministarke Tamare Vujović i poslanika Dejana Đurovića

U vrijeme oslobodilačkih ratova, a posebno tokom Balkanskih ratova ka da su oslobođena Pljevlja, jedina zvanična državna i vojna zastava Knjaževine i Kraljevine Crne Gore pod kojom je vojska ratovala bio je Alaj barjak, odnosno crveno polje sa bijelim dvoglavim orlom i inicijalima vladara, kao i Krstaš barjak koji je služio kao četna zastava. Alaj barjak je bio vrhovni simbol crnogorske države i suvereniteta koji se vijorio na samom dvoru kao zvanična državna i dvorska zastava. U Ustavu iz 1905. godine, u članu 39, uopšte se ne pominje riječ trobojka niti se ona definiše kao državna zastava, već se isključivo navode državne boje crvena, plava i bijela, koje su ustavno navedene jer odslikavaju boje tradicionalne crnogorske narodne nošnje, a ne trobojku kao posebnu zastavu. Ta trobojna zastava koju danas mnogi pominju jeste bila u upotrebi, ali isključivo kao svečarska, dekorativna i ukrasna trobojka za potrebe proslava, svetkovina i javnih ukrasa u mirnodopskim uslovima, a nikada kao vojna ili dvorska zastava pod kojom su se vodile bitke za oslobođenje ili predstavljao državni suverenitet. Izjednačavati takvu svečarsku trobojku za ukrašavanje sa zvaničnim državnim i vojnim barjacima, pod kojima je crnogorska vojska jedino i isključivo nastupala i oslobađala gradove poput Bara 1878. godine, predstavlja svjesno falsifikovanje istorije. Ako savremeni falsifikatori istorije već stalno i selektivno spominju član 39 ovog Ustava kako bi manipulisali narodnim bojama, postavlja se pitanje zašto onda namjerno prećutkuju i nikada ne spomenu sljedeći, član 40 istog tog Ustava, u kojemu se eksplicitno kaže da je Crnogorska crkva autokefalna i da ne zavisi ni od koje druge crkve. Ova svjesna selektivnost jasno razobličava njihove namjere da iz najvišeg pravnog akta knjaževine uzimaju samo ono što im politički odgovara, dok istorijsko i ustavno utemeljeno postojanje autokefalne Crnogorske crkve uporno guraju pod tepih. Evo kako bi da miri poslanik Đurovic? Izjava poslanika Dejana Đurovića da je njegov predak vojvoda Ilija Plamenac oslobodio Bar pod Alaj barjakom, a da je Pljevlja pod trobojkom oslobodio Stepa Stepanović, čime pravda isticanje trobojke na Spomen kući Gavra Vukovića u Beranama, predstavlja klasičan primjer teške neistine, selektivnog tumačenja i grube manipulacije istorijom. Poslanik Đurović je izrekao prvu krupnu neistinu u vezi Bara jer vojvoda Ilija Plamenac uopšte nije predvodio oslobađanje Bara 1878. godine, već je tom operacijom komandovao vojvoda Božo Petrović uz neposredno rukovođenje knjaza Nikole i artiljerijsku komandu vojvode Maša Vrbice, pod kojom je crnogorska vojska ušla u Bar isključivo pod Alaj barjakom. Vojvoda Ilija Plamenac se tokom tog rata nalazio na potpuno drugom, Južnom frontu, gdje je komandovao operacijama prema Podgorici, Kučima i Danilovgradu. Još skandalozniju neistinu Đurović je izrekao tvrdnjom da je Stepa Stepanović oslobodio Pljevlja pod trobojkom. General Stepa Stepanović je 1912. godine komandovao Drugom armijom vojske Kraljevine Srbije koja je djelovala na sasvim drugom, istočnom ratištu prema Kumanovu i Jedrenu, te fizički i komandno nije imao nikakve veze sa Pljevljima. Istorijski dokumenti i izvještaji obiju vojnih komandi iz oktobra 1912. godine direktno dokazuju da je crnogorska vojska prva ušla u Pljevlja. Jedinice crnogorskog Tarskog odreda pod komandom majora Mašana Božovića ušle su prve u grad pod Alaj barjakom 28. oktobra 1912. godine u 8 sati ujutru, kada je major Božović odmah postavljen za privremenog guvernera i uspostavljena crnogorska civilna i vojna vlast, dok je srpska vojska, odnosno Javorska brigada pod komandom pukovnika Milivoja Anđelkovića Kajafe, u grad ušla tek popodne, oko 15 časova. Pored ovih istorijskih falsifikata, poslanik Đurović je izrekao i krupnu pravnu manipulaciju tvrdnjom da će se pred Skupštinom vijoriti trobojka i da niko neće biti protiv toga. Pritom namjerno prećutkuje pravnu činjenicu da ta zastava nije definisana Ustavom niti važećim Zakonom o državnim simbolima, te da se za bilo kakvu izmjenu državnih simbola mora proći rigorozna ustavna procedura. Prema članu 157 Ustava Crne Gore, za promjenu simbola iz člana 4 neophodna je dvotrećinska većina svih poslanika u Skupštini, a nakon toga i potvrda na državnom referendumu na kojem mora glasati najmanje tri petine svih birača upisanih u birački spisak. Najava samovoljnog i prevarnog isticanja simbola mimo ove procedure predstavlja direktan poziv na pravno nasilje i rušenje ustavnog poretka. Iz svega ovoga se jasno vidi kakve je neistine govorio poslanik Đurović, dok u Skupštini nije bilo nikoga od opozicionih poslanika da ga demantuje kako ove grube neistine i pravne manipulacije ne bi postale istina. Na istom talasu rušenja ustavnog poretka, izjava ministarke kulture i medija Tamare Vujović da ne vidi ništa sporno u isticanju istorijske trobojke uporedo sa državnom zastavom na spomen kući Gavra Vukovića predstavlja flagrantno kršenje pravnog poretka, relativizaciju državnih simbola i direktno ulaženje u zonu protivzakonitog djelovanja. Javni funkcioner a naročito ministar u Vladi Crne Gore nema pravo na privatna estetska ili istorijska tumačenja koja su u suprotnosti sa pozitivno pravnim propisima države koju predstavlja. Njena odbrana ovog čina ruši same temelje vladavine prava. Član 4 Ustava Crne Gore i važeći Zakon o državnim simbolima jasno i taksativno propisuju izgled, dimenzije i način isticanja državne zastave. Crna Gora ima jednu zvaničnu zastavu, a zakon ne poznaje pojam istorijske zastave koja se može ravnopravno vijoriti na javnim objektima i državnim manifestacijama. Svako dodavanje, upoređivanje ili ravnopravno isticanje drugih zastava na državnim događajima, kao što je Ljetnja škola za mlade diplomate, predstavlja otvoreno bezakonje. Istorijske zastave Crne Gore, uključujući i ukrasne trobojke iz doba knjaževine i kraljevine, imaju svoje zakonom propisano mjesto unutar muzejskih institucija kao kulturno dobro. Izmještanje tih simbola iz muzejskog konteksta i njihovo korišćenje na javnim zgradama, poput kuće utemeljitelja crnogorske diplomatije Gavra Vukovića koji je službovao u vrijeme kada je Alaj barjak bio jedini suvereni državni simbol, predstavlja političku manipulaciju i zloupotrebu istorije s ciljem slabljenja autoriteta zvaničnih simbola Crne Gore. Takođe, crnogorska državna nagrada pod kapom ovog resora nikada i ni pod kojim uslovima ne smije i ne može biti dodijeljena pojedincima koji javno negiraju, blate i nipodaštavaju crnogorski narod i njegov identitet. To što je najveće državno priznanje ranije uručeno autoru koji otvoreno vrijeđa Crnogorce, i to za djelo koje u tom trenutku nije imalo ni osnovni kataloški zapis CIP u Nacionalnoj biblioteci, bio je jasan i neoboriv dokaz da ministarka svjesno zloupotrebljava službeni položaj u svrhu ideološkog inženjeringa. Umjesto da preuzme odgovornost nakon tog skandala, ministarka Vujović danas ponavlja potpuno isti obrazac ponašanja. Prolazak prvog kršenja zakona bez konsekvenci ohrabrio je ovakvo postupanje, pa sada svjedočimo novom i jednako opasnom relativizovanju ustavnog poretka na kući akademije Gavra Vukovića. Ministarstvo kulture i medija ima zakonsku obavezu da štiti integritet države, njeno kulturno nasljeđe i zakonitost rada. Kada sama ministarka kontinuirano relativizuje zakonske obaveze i opravdava isticanje nelegalnih simbola, ona gubi svaki legitimitet da obavlja javnu funkciju. Ovakvo sinhronizovano djelovanje i opasne najave poslanika Đurovića da će se prevaran način, suprotno ustavnoj proceduri, trobojka vijoriti ispred Skupštine Crne Gore, predstavlja direktnu i otvorenu prijetnju koja može imati nesagledive posljedice po mir i bezbjednost u Crnoj Gori. Destabilizacija države kroz nametanje simbola koji nemaju ustavno utemeljenje vodi u duboke podjele i ugrožavanje javnog reda. Pozivamo Vrhovno državno tužilaštvo (VDT) da konačno reaguje, prekine ćutanje na očigledno bezakonje i spriječi dalje plansko narušavanje Ustava i zakona Crne Gore. Krajnje je vrijeme da se pokrene hitan postupak za utvrđivanje krivične odgovornosti kako ministarke Vujović zbog kontinuirane zloupotrebe službenog položaja i degradacije državnog dostojanstva, tako i poslanika Đurovića zbog otvorenih prijetnji ustavnom poretku i destabilizacije mira u zemlji. Takođe pozivamo premijera Spajića da pod hitno razriješi ministarku Tamaru Vujović.

Crnogorski forum
Jelena Marković