To je isti onaj koji veselo sjedi za stolom sa neočetnicima. I zar je onda čudno da takav čovjek odbije rezoluciju o genocidu u Srebrenici? Zar je čudno da stane uz rame Dodiku, Vučiću, negatorima genocida, obažavateljima ranih zločinaca. Sramno!
Usame Zukorlić je ponovo pokazao svoje pravo lice, i to ne ono lice koje samo glumata u kameru dok priča o “pomirenju”, “zajedništvu” i “poštovanju”.
Ovo juče je bilo lice Vučićevog efendije, poslušnika iz sandžačkog krila neočetničke vojske. Lice onoga koji je, bez trunke stida u Paralementu Srbije, odbio da podrži Rezoluciju o genocidu u Srebrenici.
Da li je to ikoga iznenadilo?
Zapravo, postoje samo dvije vrste ljudi koji su se iznenadili: idioti i korisni idioti. Oni prvi jer ih politika po difoltu ne zanima, pa su mislili da efendija Usame igra za “neke svoje”. Oni drugi,pak, jer su vjerovali da se s Vučićevim vojnikom može praviti nekakvo “unikatno pomirenje”, sve uz baklave i nasmijane bajramske fotografije.
Ali da se ne lažemo — to je isti onaj zagovornik Otvorenog Balkana, projekata koji u praksi znači cementiranje Vučićeve hegemonije i moskovskog apetita na Balkanu. To je isti onaj efendija koji sjedi za stolom sa neočetnicima i glumi most. Most, naravno, ne prema budućnosti, već most prema Beogradu i njegovim strategijama razbijanja Bosne i Hercegovine i Crne Gore.
I zar je onda čudno da takav čovjek odbije rezoluciju o genocidu u Srebrenici? Zar je čudno da stane uz rame Dodiku, Vučiću, negatorima genocida, obažavateljima ranih zločinaca i svima onima koji bi najradije izbrisali juli 1995. iz historije?
Najveća ironija je u tome što Vučić u Srbiji ima sve svoje “demokrate”: ima svoje studente-Ćacije koji će paradirati pod barjacima, ima svoje popove koji će blagosloviti ratne zločince, ima svoje medije i profesore koji će negirati genocid, ima svoje umjetnike” koji će od zločina praviti sprdnju. I, što da ne, ima i svoje efendije. Usame Zukorlić je samo jedan od njih, mali šraf u srbijanskoj mašineriji laži i negiranja, šraf koji se, gle čuda, hrani političkom moći iz istih onih ruku koje su 1990-ih donijele genocidnu smrt i progon njegovom narodu.
A to je tragedija. Ne samo za Bošnjake u Sandžaku, već za sve ljude koji su mislili da se demokratija gradi na poštenju, a ne na prodaji duše.
I neka se zna: Zukorlićevo “ne” rezoluciji o genocidu nije njegovo samo privatno mišljenje. To je jasno “DA” projektu negiranja i veličanja zločinaca. To je jasno “DA” Vučićevoj agendi. To je jasno “DA” velikosrpskoj politici srpskog sveta.
Samo idioti i korisni idioti to nisu znali. A skupo su nas koštali!
